เฮ้ออออออ ในที่สุดก็เปิดเทอมจนได้ - -"

เซ็งจนไม่รู้จะเซ็งยังไงเลย ชีวิตในห้องเรียนช่างเป็นอะไรที่น่าเบื่อสุดๆ

คาบแรก........ทำความสะอาดห้องเคมีที่ไม่ได้ปัดกวาดมาตั้งแต่ปิดเทอม

................................... ฝุ่นเขรอะ......................................

พอได้เวลาเรียน.......................วันแรก

อาจารย์ไม่สอน......แพร่มอย่างเดียว - -"

ไอเราก็นั่งหลับไปจนอิ่มเอิบ ( ฝัน+จิ้น Y ในห้องมันเนี่ยแหละ )

อาจารย์ก็แพร่มต่อปาย ดี...ไม่ต้องเรียน

วันที่สอง...........ก็ไม่ได้เรียน ฟังอาจารย์แพร่ม

พอวันที่ 3 .....................................................

นรกชัดๆ!!!!!!!! เล่นสอนซะแทบอยากร้องไห้

เรียนไม่รู้เรื่องง่า~~~!!!! TAT

แต่โชคดีว่าปีนี้ไม่เจออาจารย์ที่หน้าเลือด

แต่มันไม่โชคดีตรงที่ว่า....เรียนหนักโคตร

อร้ากกกก เห็นที่โรงเรียนกวดวิชาคงถามหาเราแล้ว เง้อออ

ในห้องก็มีแต่พวกหัวกะทิ ( แหงมเด่ะ สายวิทย์-คณิต นี่หว่า )

เฮ้ออออออออออ เหนื่อยยยยยยยยยยย

รู้สึกว่าในห้องนี่......ไม่มีพวกบ้าการ์ตูน.....ไม่มีพวกสาวก Y

อร้ากกกกกกกก อยากจะขาดใจตายยยยยยยย

แม้แต่อ่านหนังสือการ์ตูนในห้องยังทำไม่ได้~~~!!!!!!

เพราะถ้าเผลอแว่บเพียงนิสสสสสสสส เดียว

.....................เรียนไม่รู้เรื่อง......................

จะบ้าตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

กระเป๋าหนักสุดๆ ขนาดใช้กระเป๋าหิ้วช่วยแล้วก็ยังหนัก

รุ่นน้องในวงถามว่า...........พี่แบกบ้านมาโรงเรียนหรอ

เง้อ..........ไอน้องเอ้ย แค่หนังสือวิทย์ก็ปาเข้าไป 3 เล่มแล้วลูก

สมุดอีกพรึ่บ ไม่มีที่ให้หนังสือการ์ตูนเข้าไปแอบอิง

เลยวาดการ์ตูนแก้เซ็ง................เนื้อหากลับตอกย้ำตัวเองซะงั้น

คาบวิทย์ก็มัวแต่เหม่อ..............คณิตก็มัวแต่หลับ.........เจริญ

เกรด 4 ลอยจากไปเห็นๆ เฮ้อออออออออออออออออ

แต่ยังดีที่ได้บรรดารุ่นพี่ช่วยติวให้สมองทึบๆของเรามันเข้าใจมากขึ้น

พอพักกินข้าว.........โรงอาหารเต็ม....ถามเพื่อนๆ จะกินข้าวไหม

บรรดาเพื่อนๆพร้อมใจส่ายหน้า....ม่ายกิน

เง้ออออ เลยต้องกินหนมแทนข้าว

ตั้งแต่เปิดเรียนมาแทบไม่ได้กินข้าวกลางวันเลย

กินแต่ชอคโกแลต........นม....... กะ น้ำ

พอซ้อมดนตรีก็เกิดอาการไร้เรี่ยวแรง เง้อออออ

แต่ไม่เป็นไร เราถึกซะอย่าง - -*

ตอนกลับบ้านเลยกิน ( ยัด ) สะบั้นหั่นแหลก

กลายเป็นปิศาจผู้หิวกระหาย ยัดได้ไม่มีขีดจำกัด

(ทำเอาพวกรุ่นพี่ทึ่งในความสามารถ)

แต่ยังมีเรื่องสนุกตอนเปลี่ยนคาบเรียนเวลาแหย่เซนะจังเล่น

แกล้งเรียกชื่อเซนะจังแบบสยองงงงงงงง

หึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ หุหุหุหุหุหุหุหุหุ

พอเข้าห้องเรียนก็นรกมาเยือนเหมือนเดิม เรียนไม่รู้เรื่อง

ช่างมันเห้อะ...........มันต้องมีสักวันที่ต้องเรียนรู้เรื่อง เฮ้ออออ

เห็นว่าทั่นแม่คาระขนาดเรียนสาย ฝรั่งเศส-อังกฤษ ก็ดันมาเจ๊อะ อ.ปิรัน ซะงั้น

เฮ้ออออออออออออออออ กลุ้มแทนเลยอ่ะทั่นแม่

เอาเต๊อะ.......................ถึงเรียนไม่รู้เรื่องก็ต้องเรียน

เพื่ออนาคตที่ยังไม่รู้เรื่องว่ามันจะเป็นยังไง

มันจะดีสุดยอดหรือมันจะย่ำแย่ขนาดไหน

ยังไงตอนนี้ดูท่าจะต้องตั้งใจเรียนไว้ก่อนสินะ

ย้ากกกกกกกกกกก สู้ตายโว้ยยยยยยยยยยยยย

เฮ้ออออ หมดเรื่องจะสาธยาย

ไปละเจ้าค่ะ ไว้เจอกันเอนทรีหน้านะเจ้าคะ